ÖMÜR YETMEZLİĞİ….
Kalp yetmezliği, solunum yetmezliği, böbrek yemezliği falan hikâye kardeşim. Mesele; ÖMÜR YETMEZLİĞİ hâlâ anlamadın mı bunu sen ?
Bir hastane odasında üç kişi vardı…
Biri kalp hastasıydı.
Doktor diyordu ki:
“Kalp artık yoruldu…”
Diğeri oksijen maskesiyle nefes almaya çalışıyordu.
Onun dosyasında yazan şuydu:
“Solunum yetmezliği…”
Üçüncü adam ise diyalize giriyordu.
Böbrekleri artık görevini yapmıyordu…
Üçü de kaderine küsmüş gibiydi.
Kimi sigaraya suç buluyordu…
Kimi strese…
Kimi yaşlılığa…
O sırada odanın en köşesinde sessizce duran yaşlı bir adam başını kaldırdı.
Yüzünde tuhaf bir huzur vardı.
Yavaşça gülümsedi ve dedi ki:
“Evlat…
Kalp yetmezliği, solunum yetmezliği, böbrek yetmezliği falan hikâye…
Asıl mesele ÖMÜR YETMEZLİĞİ…”
Odanın içi bir anda sessizleşti.
Çünkü insan o an şunu anlıyor:
Ölüm bazen hastalıktan değil…
Süresi dolan ömürden gelir.
Kimi sapasağlam yürürken düşer gider…
Kimi yıllarca makinelerle yaşar…
Kimi genç yaşta toprağa girer…
Kimi doksanında hâlâ sabah namazına kalkar…
Demek ki mesele sadece organ değilmiş…
Mesele verilen sürenin bitmesiymiş.
Yaşlı adam pencereye baktı ve son sözünü söyledi:
“İnsan doktordan önce kaderine bağlı yaşar…
Ömür bittiyse, dünyanın bütün cihazları birleşse fayda etmez…”
O gece odadaki üç kişi de ilk kez hastalıklarını değil…
Kalan ömürlerini düşünmeye başladı.
Haluk Cangökçe
24.05.2026
