ÖMÜR YETMEZLİĞİ…. Kalp yetmezliği, solunum yetmezliği, böbrek yemezliği falan hikâye kardeşim. Mesele; ÖMÜR YETMEZLİĞİ hâlâ anlamadın mı bunu sen ? Bir hastane odasında üç kişi vardı… Biri kalp hastasıydı. Doktor diyordu ki: “Kalp artık yoruldu…” Diğeri oksijen maskesiyle nefes almaya çalışıyordu. Onun dosyasında yazan şuydu: “Solunum yetmezliği…” Üçüncü adam ise diyalize giriyordu. Böbrekleri artık görevini […]

YARIN ANİDEN ÖLÜRSEN…. Bankadaki birikimlerin gün geçirmeden paylaşılır. Üzerine kayıtlı mallar satılır, bölüşülür. Dolabındaki kıyafetler torbalara konur. Telefonun susar. Adın önce dualarda, sonra hatıralarda, sonra da sessizlikte kalır. Ve seni tanıyan son insan da öldüğünde… Bu dünyaya hiç gelmemişsin gibi olur. İşte insanın bütün meselesi bu: Mal biriktirmek değil, hayırla anılacak bir iz bırakmak. Çünkü […]

HAYAT MASALI… Hayat…Bize anlatıldığı gibi uzun, anlamlı ve büyük bir destan değil aslında.Biraz gürültülü başlar, biraz sessiz ilerler, sonunda da kimsenin alkışlamadığı bir perde kapanışıyla biter. “İyyake na’büdü ve iyyake nestaîn” diyenler için yeni yıl nedir ki?Sadece takvimden kopan bir yaprak…Ne eksilir hayattan, ne de çoğalır.Dün neysen, bugün de osun. Yarın da olacağın şey, bugünkü […]

NE KADAR YAŞARSAN YAŞA / SEVDİĞİN KADARDIR ÖMRÜN… Bazı cümleler vardır; bir kitap dolusu nasihatin yapamadığını tek başına yapar. İşte bu söz de öyle…Yılların ağırlığını bir anda hafifletir, ömrün hesabını takvimden alıp kalbe teslim eder. İnsan, çoğu zaman yaşadığı günleri “kaç yıl oldu?” diye sayar. Oysa hayatın gerçek terazisi takvim yaprakları değil, yürekte biriken sevinçlerdir. […]

“Nasıl Olsa Hep Var Dedikleriniz, Hep Olmayacak…” Bir gün durup düşünüyorsunuz. Eskisi gibi çalmıyor telefonlar.Eskisi kadar kalabalık değil sofralar.Bazı sandalyeler boş…Bazı sesler artık sadece hatıra. Ve insan o zaman anlıyor: “Nasıl olsa hep var” dediklerimiz, meğer en geçici şeylermiş. Anne…Baba…Eş…Dost…Evlat…Sağlık…Gençlik…Hatta sıradan sandığımız bir sabah kahvesi bile… Hepsi emanetten ibaretmiş. Biz çoğu zaman ölüme hazırlıklı değiliz.Çünkü […]

SENELER NE ÇABUK GEÇİYOR.. Zaman, insana fark ettirmeden akıyor. Önce bir sabah uyanıyorsun; dışarıda kuş sesleri, evde kahvaltı telaşı… Sonra bir bakıyorsun, aynı sesler artık hatıralardan geliyor. Aynı masa, daha sessiz. Aynı aynaya bakıyorsun ama gözlerin, artık başka şeyler anlatıyor. Eskiden yazlar uzun sürerdi. Şimdi mevsimler bile birbirine karışmış gibi. Çocukken beklediğin bayramlar, artık takvimde […]

BİZİM ZAMANIMIZDA – 1950 VE 1980 ARASI JENERASYONU….. 1 – Arabaların emniyet kemeri, kafalıkları ve kesinlikle hava yastıkları yoktu. 2 – Arka koltuk tehlikeli değil de eğlenceliydi. 3 – Bebek yatakları ve oyuncaklar renkliydi. Ya da en azından kurşunlu, muhtelif zehirli maddeler ile boyanmıştı. 4 – Prizlerin, araba kapılarının, ilaç şişelerin ve kimyasal ev temizliyicilerinin […]

Eski Ata Dede takvimi. Her yerde bulamazsınız. Gençler bilmez…. Doğum tarihlerinde ve diğer olaylarda tabirleri duyduğunuz bu terimlerde tahmini zaman belirlemek için kullanabilirsiniz. Rumi Aylar Miladi Takvime Göre Başlangıç Bitiş Zemheri Ayı:  14 Ocak – 13 Şubat Gücük Ayı:  14 Şubat – 13 Mart Mart Ayı:  14 Mart – 13 Nisan Abrul Ayı:  14 Nisan […]

VERESİYE DEFTERLERİ.. Koca bir yılın, Koca bir mahallenin, Küçücük bir bakkal dükkanında, defteri olurdu.. “VERESİYE”..   Eskilerin bu veresiye defterlerinin yerini  şimdi kredi kartı hesap ekstreleri aldı. Aradaki fark, bir zamanlar yazdırırdık, şimdi okutulan olduk…   Küçükken rahmetli babam beni bakkala sıkça yanında götürürdü.

DENİZ KIZLARI…Oscar Wilde’ın hikayesi.. Adamın biri, her mehtaplı gecede alır başını deniz kıyısına gidermiş. Dönüşünde sorarlarmış: -Ne gördün? -Dünya güzeli deniz kızları gördüm, altın saçlarını gümüş taraklarla tarıyorlardı, dermiş hep. Bir gece yine tek başına deniz kıyısına vardığında, gerçekten dünya güzeli deniz kızları görmüş, altın saçlarını gümüş taraklarla tarıyorlarmış. Döndüğünde yine sormuşlar: -Ne gördün? -Hiç […]

ESKİDEN BÖYLEYDİ ” Çember çevrilir, su musluktan içilir, ağaçlara tırmanılırdı… Bebekler bezden, silahlar tahtadan, resimler kömür karasından yapılırdı… Kızlara ninelerinin, erkeklere dedelerinin isimleri konulur, saatli maarif okunurdu .. Komşuda pişen bize, bizde pişen komşuya düşerdi .. Geceler ayaz, sokaklar karanlık, yıldızlar parlak olurdu… Turşu, salça, mantı evde yapılır, karpuz kuyuda soğutulurdu…

ZAMAN NE ÇABUK GEÇİYOR… Zaman, ne çabuk geçiyor. Daha dün mahalle arasında plastik top peşinde koşan minicik birer çocuktuk. Büyüyünce yapacağımız şeylerin hayaliyle erittik zamanı ve büyüdük. O günlerden hafızamızda tatlı anılar kaldı. Mahalle arasında, sokaklarda ya da ekilmemiş tarlalarda top peşinde koşarken yaşanmış anılar… Çocukken sokakta top oynamayanımız yoktur heralde. Tabi şimdi çocuklar sokaklarda […]

ESKİDEN KİMLER VARDI, NELER VARDI ?…  ESKİDEN Osmanlı terbiyesi görmüş çok değerli, çok vasıflı insanlar vardı. Onlar gittiler ve yerleri dolmadı. Eskiden beyefendiler, hanımefendiler, büyük beyler, büyük hanımlar, küçük beyler, küçük hanımlar vardı. Eskiden iffet vardı, kaç-göç vardı, hayâ, mürüvvet, vefa, merhamet vardı. Üstad Necip Fazıl vardı. Profesör Ali Fuat Başgil vardı. Hasan Basri Çantay […]

Biz baldırıçıplak bir nesildik. Babalarımız açlık, kıtlık içinde yaşamışlar.. Tek parti dönemi.. Savaş yılları, kaç kaç günleri.. Hepimizin suratında egemenlerin şamar izi var, avuçlarımızda sopa izi. Hepimizin gömlekleri ensesinden yırtıktır!.. Birileri boynumuza, “yular takar gibi” kravat taktı. Güya uygarlaşacaktık. Mektepte boynumuzda plastik, sabit düğümle, boyuna lastikle geçirilen kravatlar vardı.. Onun için ben hâlâ kravat takamam. […]

Acı ve tatlı anıları ile geçmişi hatırlamak, insanı heyecanlandırıyor. Hele de, sevdiklerinin, ansızın karşına çıkmaları veya onlardan gelen bir güzel bir haberin verdiği coşku, anlatılmaz bir duygu… İnsan yaşlanınca, bu duygu fırtınası daha da yoğun oluyor.. Gözlerin yaşlanması da kaçınılmaz oluyor… HÜRRİYET GAZETESİNDEN, AYŞE ARMAN’IN OĞLUM BARIŞ CANGÖKÇE İLE YAPTIĞI SÖYLEŞİ…Hürriyet Gazetesi /10 Kasım 2010 […]

EVVEL ZAMAN İÇİNDE, KALBUR SAMAN İÇİNDE… “MAHALLE” Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, çok güzel bir ülkede mahalleler varmış. Bu mahallelerin çocukları birbirlerini çok severlermiş. Dışarıdan gelen parolalı bir ıslığa uçarak aşağı iner, beraber olacakları anları iple çekerlermiş. Kavga etseler de kin tutmaz, her gün yeniden dünyalar kurarlarmış. Herkeste paylaşma duygusu, sevgi ve arkadaşlarını kollama […]

ONLARDA MI YALANDI ?… Benim çocukluğumda soframıza kuşlar konar, rüyalarımıza melekler uğrardı. Kapımızdan yoğurtçu, bahçemizden ishak kuşu, kalbimizden yeni çıkan şarkılar geçerdi. Kışın bir sobamız olurdu. Sobanın yanında kedimiz, kedinin önünde yün yumağı. Bir hayat bilgisi fotoğrafı gibiydik… Yerli malı kullanan, yurdunun üç tarafı denizlerle çevrili… Kuru üzüm, incir, fındık, tütün, çay, narenciye, kavun karpuz […]