BEKLEMEYİN…HAYAT BEKLEYENLERİ BEKLEMİYOR.
insan hayatı boyunca hep bir şeyleri bekliyor…
Doğru zamanı…
Doğru insanı…
Uygun şartları…
Daha fazla parayı…
Daha çok zamanı…
Bir özrü…
Bir telefon çağrısını…
Bir gülümsemeyi…
Oysa hayatın en büyük gerçeği şu:
Hayat beklemiyor.
Nazik olmak için karşınızdakinin size önce gülümsemesini beklemeyin.
Belki onun ihtiyacı olan şey, tam da sizin gülümsemenizdir.
Sevmek için önce sevilmeyi beklemeyin.
Sevginin hesabı tutulmaz. Gerçek sevgi, karşılığını düşünmeden verilebildiğinde anlam kazanır.
Bir arkadaşınızın kıymetini anlamak için yalnız kalmayı beklemeyin.
Yanınızdayken değerini bilin. Çünkü bazı insanların yokluğu, ancak gittiklerinde anlaşılır; fakat o zaman da çoğu kez çok geçtir.
Çalışmaya başlamak için “en iyi işi” beklemeyin.
Hayat çoğu zaman insana hazır fırsatlar sunmaz. Küçük bir adımla başlanır, emekle büyütülür, sabırla güzelleştirilir.
Paylaşmak için çok şeyiniz olmasını beklemeyin.
Bazen bir lokma ekmek, bazen birkaç dakika, bazen samimi bir söz dünyanın en büyük iyiliği olabilir.
Öğütleri hatırlamak için düşmeyi beklemeyin.
Başkalarının tecrübelerinden ders çıkarmak, insanı her çukuru kendi ayağıyla denemek zorunda kalmaktan kurtarır.
Dua etmek için çaresizliği beklemeyin.
İnsan yalnız sıkıntıdayken değil, mutluyken de şükretmesini bilmeli.
Birine yardım etmek için boş vaktinizin olmasını beklemeyin.
Çünkü çoğu zaman “bir gün yaparım” dediğimiz iyiliklerin o günü hiç gelmez.
Özür dilemek için karşınızdakinin daha fazla incinmesini beklemeyin.
Bir “özür dilerim” sözü zamanında söylendiğinde bir yarayı kapatabilir; geç söylendiğinde ise yalnızca yaranın izine dokunur.
Barışmak için ayrılığı beklemeyin.
Sarılmak için özlemeyi,
aramak için kaybetmeyi,
değer vermek için mezar taşını beklemeyin.
Çünkü insanın en büyük yanılgılarından biri, önünde daha çok zaman olduğunu sanmasıdır.
“Yarın söylerim.”
“Sonra giderim.”
“Bir ara ararım.”
“İleride yaparım.”
Derken günler haftalara, haftalar yıllara dönüşür.
Ve bir gün yapmak istediğiniz şey hâlâ içinizdedir ama yapacağınız insan artık yanınızda değildir.
Hayat bize ne kadar zaman verildiğini söylemiyor.
Bu yüzden güzel söz söyleyecekseniz bugün söyleyin.
Sarılacaksanız bugün sarılın.
Arayacaksanız bugün arayın.
Affedecekseniz bugün affedin.
Sevecekseniz bugün sevin.
Yaşayacaksanız bugün yaşayın.
Çünkü takvimde “bir gün” diye bir gün yoktur.
Ve unutmayın:
Mezarlıklar, “daha sonra yaparım” diyen insanların yarım kalmış hikâyeleriyle doludur.
Beklemeyin…
Çünkü ne kadar zamanınız kaldığını bilmiyorsunuz.
Haluk Cangökçe
31.08.2026
