“VİCDAN NEDİR ?”…
Sınav kâğıdında küçücük bir cümle…
Ama koca bir hakikat:
“Vicdan nedir?”
“İç sesimizin üzülmesi.”
Ne kitap dili var…
Ne ezber cümle…
Ne de süslü tarifler…
Ama öyle bir yerden vuruyor ki insanı…
Profesörlerin sayfalarca anlatamadığını, bir çocuk tek cümleyle özetliyor.
Demek ki vicdan…
yanlış yaptığında bağıran değil, sessizce üzülen bir şey.
Kimse duymuyor…
Ama sen duyuyorsun.
Kimse görmüyor…
Ama sen hissediyorsun.
İşte asıl mesele de bu:
Dünyanın değil, kendi içinin mahkemesinde yargılanmak.
Ve belki de bu yüzden…
Bazıları o sesi susturmak için her yolu deniyor.
Çünkü iç sesin üzülmeye başlayınca, insan kendine bile hesap veremiyor.
Ama hâlâ içinde o sesi hissedebilenler var ya…
İşte umut orada.
Çünkü vicdan ölmemişse, insan hâlâ kurtarılabilir.
Haluk Cangökçe
19.04.2026
