EDEN BULUR…

Bu iki mısra, hayatın değişmez adaletini hatırlatan güçlü bir nasihat gibidir. İnsan bazen yaptığı kötülüğün yanına kâr kalacağını zanneder. Gücü varsa kurtulacağını, hilesi varsa gizleneceğini düşünür. Oysa hayatın ve ilahi adaletin bir terazisi vardır.

“Eden bulur” sözü boşuna söylenmemiştir. Zulüm eden, başkasının hakkını yiyen, iftira atan ya da insanların hayatını karartan kişi belki bugün kurtulmuş gibi görünür. Ama zaman denen büyük hâkim, herkesin hesabını bir gün önüne koyar.

“Su testisi su yolunda kırılır” atasözü de bunu anlatır. İnsan sürekli aynı yanlışın peşinden giderse, sonunda o yanlışın içinde kaybolur. Hile ile yükselen, hile ile düşer; zulüm ile büyüyen, zulüm ile yıkılır.

Bu yüzden insanın en büyük güvencesi doğruluk ve adalettir. Çünkü kötülük geçici bir kazanç gibi görünse de, sonunda sahibine dönen bir bumerangdır.

Kısacası:
Kötülük kısa bir yol gibi görünür ama sonu uçurumdur.
İyilik ise zor bir yol gibi görünür ama sonu huzurdur.