Yıllarca onu küçümseyenler olmuştu.
“Bundan bir şey olmaz” diyenler, arkasından gülenler, başarısızlığını bekleyenler…
Önceleri hepsine cevap vermek istedi.
Kırıcı sözlere kırıcı sözlerle karşılık vermeyi düşündü.
Ama sonra anladı:
Bazı insanlara verilecek en ağır cevap, bağırmak değil; dimdik yaşamaktır.
O gün sustu.
Kavga etmedi.
Kendini anlatmaya çalışmadı.
Sadece çalıştı.
Düştü, kalktı.
Kaybetti, yeniden başladı.
Yoruldu ama pes etmedi.
Yıllar sonra bir gün, onu küçük görenlerden biri karşısına çıktı.
Yüzünde eski alaycı gülümseme yoktu.
Çünkü karşısında yenilmiş biri değil, hayatını onarmış bir insan vardı.
Adam sadece gülümsedi ve içinden şöyle dedi:
“Ben intikam almadım…
Ben sadece iyi yaşadım.”
Çünkü en güzel intikam, başkasının çöküşünü beklemek değil;
kendi hayatını güzelleştirmektir.
Haluk Cangökçe
03.06.2026
