İSLÂMİYET ÜZERİNE..
Bazıları zanneder ki İslâm hayattan uzaklaştırır.
Bu yüzden de “şimdilik yaşayalım(!), yaşlanınca dine döneriz” diye ertelerler.
Oysa bu büyük bir yanılgıdır. Çünkü İslâm hayattan kopuş değil, hayatın ta kendisidir.
İslâm; aydınlıktır, berekettir, ölçüdür.
İnsan İslâm’dan uzaklaştıkça hayattan da uzaklaşır; nefes alıp veren ama ruhu yorgun, istikameti kayıp bir gölgeye dönüşür. Peygamber Efendimiz’in, içinde namaz kılınmayan evi kabre benzetmesi boşuna değildir. Zira namaz, evin olduğu kadar kalbin de dirilişidir. İslâm, hayatın nûrudur. Nûr çekildiğinde karanlık kalır; karanlıkta da insan uyanılmaz uykulara dalar.
Bugün “insanlığın sorunları” diye tartışılan ne varsa—adaletsizlik, merhamet eksikliği, güven krizi, tüketim hırsı, anlam yoksunluğu—hepsi dönüp dolaşıp insanın kendisiyle ve Rabbiyle kurduğu ilişkiye bağlanır. Bu yüzden insanlığın meselelerine çözüm arayanlar, önce dinleriyle ilgili problemlerini çözmek zorundadır. Çünkü İnsan Meselesi’ni ancak İslâm çözer.
İslâm’a davet; hayattan el etek çekmeye çağrı değildir.
Bilakis hayatı yaşanır kılmaya çağrıdır.
Ölçüler sunar; karmaşayı sadeleştirir; zor olanı mümkün, dağınık olanı derli toplu hale getirir. Hangi insan, küçük bir irtibat okuyla çözülemeyecek bir mesele gösterebilir? Nitekim bir yabancının, “Kendine yapılmasını istemediğini başkasına da yapma” ölçüsünü duyunca, “Yalnız bu bile bütün insanları mutlu etmeye yeter” demesi tesadüf değildir.
Bu yalnızca bir örnek…
Daha nice ölçüler var: adalet, emanet, merhamet, ölçülülük, kul hakkı hassasiyeti, infakta denge, israftan kaçınma, sözde sadakat, işte ehliyet… Hangi sıkıntıyı dile getirirlerse getirsinler, cevabı vardır; üstelik karmaşık değil, gayet açık. Mesele bilmekten çok uygulayabilme tâkati ve liyakati gösterebilmektir.
İslâm; insanı hayattan koparan bir yük değil, omzundaki yükü hafifleten bir pusuladır.
Nûrdur; yön verir. Ölçüdür; dengeler. Rahmettir; onarır.
Ve insan, bu nûra yaklaştıkça hayata yaklaşır.
Özetle: İslâm’dan uzaklaşmak hayatı kazanmak değildir; hayatı ıskalamaktır.
İslâm’a yönelmek ise geç kalınmış bir vazgeçiş değil, vaktinde bir diriliştir.
Haluk Cangökçe
ANKARA 11.01.2026
