Konuşmak bir ihtiyaçtır; insan kendini ifade etmek, derdini anlatmak, fikirlerini paylaşmak ister. Ancak her sözü söylemek bilgelik değildir. Asıl maharet, ne zaman konuşacağını ve ne zaman susacağını bilmektir.
Çünkü bazen uzun açıklamaların anlatamadığını, birkaç saniyelik sessizlik anlatır. Gereksiz tartışmalarda susmak zayıflık değil, olgunluktur. Her söze cevap vermemek bilgisizlik değil, seviyeyi korumaktır. Kimi zaman en güçlü itiraz sessizliktir, kimi zaman da en etkili cevap.
Unutmayın; boş teneke çok ses çıkarır, dolu olan ise ağır durur. İnsan, söylediği sözlerin efendisi; söylemediği sözlerin ise sahibidir.
Bu yüzden her duyduğunuza cevap yetiştirmeyin. Bazen sessizlik, en zarif tavır; bazen de en anlamlı cevaptır.
BİR HİKÂYE..
EN GÜZEL CEVAP..
Köyün meydanında herkesin diline doladığı bir adam vardı. Ne yapsa eleştirilir, ne söylese tersinden yorumlanırdı. Bir gün kahvede otururken yine birisi çıkıp ona laf attı:
— Sen kendini çok mu akıllı sanıyorsun?
Adam gülümsedi ama cevap vermedi.
Bir başkası atıldı:
— Bakın bakın, cevap veremiyor!
Yine sustu.
Derken üçüncü biri daha ağır sözler söyledi. Kahvedekiler merakla adamın ne diyeceğini bekliyordu. Fakat o, çayından bir yudum aldı ve sessizce kalkıp gitmeye hazırlandı.
Dayanamayan yaşlı bir amca sordu:
— Evlat, sana onca laf ettiler. Neden hiç cevap vermedin?
Adam tebessüm ederek karşılık verdi:
— Amca, biri sana içinde çamur olan bir kova uzatsa alır mısın?
— Almam tabii.
— İşte ben de almadım.
Kahvede bir sessizlik oldu.
Adam devam etti:
— İnsanların her sözü cevap vermeye değmez. Bazı tartışmalar kazanılsa bile insana bir şey kazandırmaz. Bazen konuşmak ihtiyaçtır; ama susmak bir sanattır. Çünkü bazı insanlar cevabı hak etmez, bazı sözler ise sessizlikten daha güçlü bir karşılık bulamaz.
O gün kahvedekiler şunu öğrendi:
Her söze cevap vermek zekâ göstergesi değildir. Kimi zaman en büyük olgunluk, gereksiz sözlerin önünden sessizce geçip gidebilmektir.
Çünkü sessizliğin söylediğini, bazen bin kelime anlatamaz.
Haluk Cangökçe
23.06.2026
