ÖLECEKSİN..
Nasıl yaşarsan yaşa, muhakkak öleceksin.
İstediğini topla, bir gün hepsini terk edeceksin.
İnsan, bu gerçeği bildiği halde sanki hiç ölmeyecekmiş gibi yaşar. Mallar biriktirir, hırslar büyütür, dünyayı avuçlarına sığdırmaya çalışır. Oysa dünya kimseye kalmamıştır; ne padişaha, ne zengine, ne de kendini güçlü sanana…
Bir gün gelir; en güçlü sandığın bedenin yorulur, en sağlam sandığın planların bozulur. Arkanda bıraktığın evler, arabalar, paralar, makamlar… Hepsi dünyada kalır. Sen ise sadece yaptıklarınla, iyiliklerinle veya kötülüklerinle baş başa kalırsın.
İnsan çoğu zaman ölümü uzak bir ihtimal gibi görür. Oysa ölüm, doğduğumuz gün bize doğru yürümeye başlayan bir hakikattir. Her geçen gün, her geçen saat bizi ona biraz daha yaklaştırır. Bu yüzden asıl mesele uzun yaşamak değil, doğru yaşamaktır.
Bir insanın arkasından bırakabileceği en büyük miras servet değil; güzel bir isim, iyi bir hatıra ve hayır duasıdır. İnsanların kalbinde bıraktığın iz, bankalarda bıraktığın paradan çok daha değerlidir. Çünkü servet dünyada kalır ama iyilik, insanların gönlünde yaşamaya devam eder.
Bu dünyaya gelen herkes bir gün gidecek. Ama bazıları sessizce unutulup gider, bazıları ise ardında hayırla anılan bir iz bırakır. İşte insanın gerçek kazancı burada saklıdır.
Unutma…
Ne kadar koşarsan koş, yolun sonu aynı kapıya çıkar.
Öyleyse kırmadan, incitmeden, adaletle ve merhametle yaşa.
Çünkü sonunda herkesin yazgısı aynıdır:
Nasıl yaşarsan yaşa…
Bir gün mutlaka öleceksin.
Haluk Cangökçe
17.03.2026
