STRESİN EN BÜYÜK KAYNAĞI : ZİHNİN ZAMAN YOLCULUĞU..
Yaşlı bir bilgeye bir gün sormuşlar:
— “İnsan neden bu kadar stresli yaşıyor?”
Bilge, gülümseyerek cebinden küçük bir cep saati çıkarmış.
— “Bu saati görüyor musun? Zamanı gösterir. Ama insan zihni öyle değildir. O, sürekli zamanda yolculuk yapar.”
Merakla dinlemeye başlamışlar.
Bilge devam etmiş:
“Zihin bazen yıllar öncesine gider. Bir zamanlar söylenen kırıcı bir sözü tekrar tekrar yaşar. Değiştirilmesi mümkün olmayan hataları yeniden düşünür. Geçmiş bitmiştir ama zihin onu bugün yeniden yaşatır.”
“Sonra bir anda geleceğe sıçrar. ‘Ya hastalanırsam?’, ‘Ya param yetmezse?’, ‘Ya başarısız olursam?’, ‘Ya sevdiklerime bir şey olursa?’ diye henüz yaşanmamış onlarca senaryoyu gerçekmiş gibi önüne koyar.”
Sonra elindeki saati kapatıp şöyle demiş:
“İnsan bedeni sadece içinde bulunduğu anı yaşar. Ama zihin, geçmiş ile gelecek arasında mekik dokudukça beden de hiç bitmeyen bir tehlike varmış gibi yorulur. İşte biz buna stres diyoruz.”
Kalabalık sessizliğe bürünmüş.
Bilge son sözünü söylemiş:
“Geçmiş bir anıdır.
Gelecek bir ihtimaldir.
Gerçek olan ise yalnızca şu andır.
Hayatın yükü, çoğu zaman yaşadıklarımızdan değil; zihnimizin yaşattıklarından oluşur.”
O gün herkes anladı ki…
Stresin en büyük kaynağı hayat değil, zihnin bitmek bilmeyen zaman yolculuğudur.
Bu yüzden bazen yapılacak en doğru şey, zihni nazikçe bugüne geri çağırmaktır. Çünkü huzur; dünün pişmanlığında ya da yarının kaygısında değil, yaşadığımız bu andadır.
Haluk Cangökçe
13.07.2026
