TOPLUMSAL SABIR EKSERSİZİ !…
“Gerizekâlı diyemediğim herkese ‘o biraz farklı biri’ diyorum ya…
Aslında bu bir nezaket değil, toplumsal sabır egzersizi.
Embesil embesildir.
Ama biz medeni takılıyoruz diye üstüne ‘farklı’ etiketi yapıştırıyoruz.
Eskiden aptallık utanılacak şeydi.
Şimdi özgüvenle sergileniyor.
Bilgisizlik susardı, şimdi mikrofon istiyor.
Akıl kenarda bekliyor, cehalet sahnede solo atıyor.
En acısı ne biliyor musun?
Artık akıllı olan kendini açıklamak zorunda, embesil olan kendini haklı sanıyor.
Velhasıl…
Toplum ilerlemedi.
Sadece salaklık cesaret kazandı.
Biz de küfür etmeyelim diye
‘biraz farklı’ deyip geçiyoruz.
Ama içimizden geçen belli:
Bu farklılık değil, düpedüz akıl kaybı.
Yaş ilerledi, artık “Gerizekâlı diyemediğim herkese ‘o biraz farklı biri’ diyorum.
Çünkü yaş aldıkça küfür azalıyor, teşhis netleşiyor.
Embesil eskiden utanırdı.
Şimdi özgüvenle konuşuyor.
Bilgisizlik bir köşede otururdu, şimdi kürsüye çıkıp akıl veriyor.
Akıllı olan susuyor, aptal olan anlatıyor.
Tecrübeli olan geri çekiliyor, boş olan sahne kaplıyor.
Biz de emekli terbiyesiyle ‘farklı’ deyip geçiyoruz.
Ama içimizden geçen şu:
Bu farklılık değil…
Bu düpedüz akıl kıtlığı.
Toplum ilerlemedi.
Sadece saçmalık prim yaptı.
Eskiden büyükler konuşurdu, küçükler dinlerdi.
Şimdi küçükler bağırıyor, büyükler çay içip sabrediyor.
Velhasıl…
Emekli olmak kolay.
Bu kadar embesille aynı havayı solumak zor.
“Gerizekâlı demiyoruz artık…
Nezaket olsun diye ‘farklı’ diyoruz — ama teşhis değişmiyor.”
Haluk Cangökçe
04.02.2026
