YARATILIŞ GAYESİ…

İnsan çoğu zaman dünyaya geliş sebebini unutuyor. Günlük telaşlar, para kazanma kaygısı, makam hırsı, bitmeyen istekler derken insan kendini bu dünyanın sahibi sanıyor. Oysa hakikat çok sade: Yaratılışımızın gayesi Rabbimize kulluktur.

Kul olmak; sadece dil ile “iman ettim” demek değil, kalbi gafletten korumak, adaletli olmak, kul hakkından sakınmak ve her nefeste Allah’ı hatırlamaktır. Çünkü hayat dediğimiz şey uzun bir yol değil, bir göz açıp kapayıncaya kadar geçen kısa bir misafirliktir.

Bir gün eller titrer, dizler tutmaz, dil dönmez… İşte o gün gelmeden insanın kendine şu soruyu sorması gerekir:
“Ben bu dünyaya niçin geldim?”

Cevap aslında bellidir:
Rızık için değil, makam için değil, alkış için değil…
Rabbimizi tanımak ve O’na kul olmak için.

Gaflet insanın en büyük düşmanıdır. Çünkü gaflet, insanı dünyaya bağlar; kulluk ise insanı Rabbine yaklaştırır.

Ne güzel demiş büyükler:
“Dünya bir imtihan yeridir; kazananlar, gafleti terk edip kulluğu hatırlayanlardır.”