BAKMAK VE GÖRMEK… Akşamüstüydü…Şehrin en kalabalık caddesinde insanlar bir yerlere yetişmenin telaşıyla akıp gidiyordu.Kimi telefonuna bakıyor, kimi kafasını öne eğmiş düşüncelere gömülmüş yürüyordu.Kimsenin kimseyi gördüğü yoktu aslında…Sadece birbirlerinin yanından geçiyorlardı. Kaldırımın köşesinde yaşlı bir adam vardı.Eski bir taburenin üstünde oturmuş, önündeki küçük masaya birkaç kalem ve mendil dizmişti.Yüzünde garip bir yorgunluk vardı ama gözleri hâlâ […]

YARIN ANİDEN ÖLÜRSEN…. Bankadaki birikimlerin gün geçirmeden paylaşılır. Üzerine kayıtlı mallar satılır, bölüşülür. Dolabındaki kıyafetler torbalara konur. Telefonun susar. Adın önce dualarda, sonra hatıralarda, sonra da sessizlikte kalır. Ve seni tanıyan son insan da öldüğünde… Bu dünyaya hiç gelmemişsin gibi olur. İşte insanın bütün meselesi bu: Mal biriktirmek değil, hayırla anılacak bir iz bırakmak. Çünkü […]

HAYAT MASALI… Hayat…Bize anlatıldığı gibi uzun, anlamlı ve büyük bir destan değil aslında.Biraz gürültülü başlar, biraz sessiz ilerler, sonunda da kimsenin alkışlamadığı bir perde kapanışıyla biter. “İyyake na’büdü ve iyyake nestaîn” diyenler için yeni yıl nedir ki?Sadece takvimden kopan bir yaprak…Ne eksilir hayattan, ne de çoğalır.Dün neysen, bugün de osun. Yarın da olacağın şey, bugünkü […]

SEVGİ VE NEFRET !… Sevdikleriniz için kendinizi feda etmekle işe başlarsanız, sonunda yollarına feda olduklarınızdan nefret ettiğinizi görürsünüz… Bu söz, sevginin sınırlarını çizemediğimizde nasıl kolayca zehre dönüşebileceğini anlatıyor. Sevgi; fedakârlık ister ama kendini yok etmeyi değil…İnsan, sevdiği için her şeyini verirse, bir süre sonra içten içe hesap tutmaya başlar:“Ben bu kadar verdim, karşılığı ne?” İşte […]

BAZILARI SERVETİYLE SINANIR.. Birini konuşmak kolay…“Şunun şu kadar dairesi var, bunun bu kadar arsası…”Dilin kemiği yok ya, say babam say… Ama insanın zoruna giden şu:Başkalarının servetini santim santim ölçenler,kendi vicdanını gramla tartmayı hiç denemiyor. Adamın yüzlerce dükkânı varmış…İyi de senin kaç metrekarelik kalbin var? Bankasında milyonlar varmış…Peki senin defterinde kaç hayır yazıyor? Dönümlerce arsası varmış…Sen, […]

“VİCDAN NEDİR ?”… Sınav kâğıdında küçücük bir cümle…Ama koca bir hakikat: “Vicdan nedir?”“İç sesimizin üzülmesi.” Ne kitap dili var…Ne ezber cümle…Ne de süslü tarifler… Ama öyle bir yerden vuruyor ki insanı…Profesörlerin sayfalarca anlatamadığını, bir çocuk tek cümleyle özetliyor. Demek ki vicdan…yanlış yaptığında bağıran değil, sessizce üzülen bir şey. Kimse duymuyor…Ama sen duyuyorsun.Kimse görmüyor…Ama sen hissediyorsun. […]

GEL DE YAŞA…. Bir zamanlar mahallede kapı kilitlenmezdi…Şimdi insan, kendi vicdanına bile kilit vurmak istiyor. Bakıyorsun;Ünvan büyüdükçe güven küçülmüş…Makam yükseldikçe ahlak yerle bir olmuş… Herkes bir şey olmuş ama“İnsan” olmayı becerememiş. Televizyonu açıyorsun, mide bulanıyor…Sokağa çıkıyorsun, güven duygun darbe alıyor…İki kelime sohbet edeyim diyorsun, herkes başka bir maskeyle konuşuyor… Eskiden “ayıp” vardı…Şimdi utanmazlık moda olmuş. […]

NE KADAR YAŞARSAN YAŞA / SEVDİĞİN KADARDIR ÖMRÜN… Bazı cümleler vardır; bir kitap dolusu nasihatin yapamadığını tek başına yapar. İşte bu söz de öyle…Yılların ağırlığını bir anda hafifletir, ömrün hesabını takvimden alıp kalbe teslim eder. İnsan, çoğu zaman yaşadığı günleri “kaç yıl oldu?” diye sayar. Oysa hayatın gerçek terazisi takvim yaprakları değil, yürekte biriken sevinçlerdir. […]

TOPLUM HASTA MI, YOKSA HASTA EDİLEN BİR TOPLUM MU?… Kamu sağlık kurumlarında da, özel hastanelerde de etrafa şöyle bir bakan herkesin fark ettiği şey aslında… Toplum hasta… Genci yaşlısı dökülüyor… Kalbi, kanseri biliyorduk, akciğerlere ne oldu peki? Zatürre mesela… Niye birden toplumu sardı?…. Eskiden hastalık dediğimiz şeyler belliydi…Kalp rahatsızlıkları vardı, kanser vardı… İnsan üzülürdü ama […]

DÜNYA ZEVKLERİ GEÇER… İnsan, çoğu zaman kalıcı olanla değil, geçici olanla meşgul olur. Oysa hayat dediğimiz bu uzun gibi görünen yolculuk, aslında bir göz açıp kapayıncaya kadar geçip giden kısa bir misafirliktir. Dünya zevkleri; mal, makam, şöhret ve hevesler… Hepsi bir gün silinip gider. Ne servet kalır elde, ne alkış sesleri kulakta… Geriye sadece yaşanmışlıkların […]